ISO 10121-3: Het allereerste classificatiesysteem voor moleculaire filters in ventilatiesystemen
Bij luchtvervuiling denken de meeste mensen aan buitenomgevingen. Maar ook binnenomgevingen blijven niet gespaard van deze bedreigingen. Verschillende vervuilers, waaronder een reeks gassen, dringen vaak kamers binnen via ventilatiesystemen (HVAC). Gespecialiseerde moleculaire filters houden die onzichtbare vijanden tegen en verbeteren de luchtkwaliteit. Ze zorgen ervoor dat schadelijke gassen zoals ozon, stikstofdioxide of koolwaterstoffen (zoals tolueen) niet in de binnenruimte geraken. De nieuwe ISO 10121-3-norm is een betrouwbare benchmark voor moleculaire filters. Hij test hun doeltreffendheid nauwgezet en geeft gebruikers een duidelijke en betrouwbare score. Deze nieuwe classificatie voor luchtfilters maakt het makkelijker om de juiste filter te kiezen, zodat we er zeker van zijn dat de lucht die we binnen inademen zuiver is.
ISO 10121-3 voor moleculaire filters in ventilatiesystemen
De ISO 10121-serie is essentieel voor moleculaire luchtfiltering. Ze biedt namelijk gestandaardiseerde testmethodes om de doeltreffendheid van moleculaire filtermedia correct te meten, net als ISO 16890 dat doet voor fijnstoffilters. De voornaamste bedoeling: de prestaties van deze filters op een duidelijke en begrijpelijke manier in kaart brengen voor geïnteresseerden die een keuze moeten maken. Voor de meting van de filterdoeltreffendheid en -capaciteit zijn er specifieke testprocedures. Ze beoordelen hoe effectief en efficiënt een filter of zijn medium de lucht kan zuiveren.
- De ISO 10121-1-norm focust op specifieke testmethodes voor moleculaire filtermedia. Hier worden de centrale onderdelen van de filters onderzocht.
- ISO 10121-2 beschrijft tests voor moleculaire filters om hun prestaties te beoordelen en hun efficiëntie in de aanpak van specifieke verontreinigende stoffen te bevestigen.
In oktober 2022 werd ISO 10121-3 in het leven geroepen. Deze norm gaf vorm aan gestandaardiseerde testprotocollen voor moleculaire filters en introduceerde een uitvoerig classificatiesysteem. De norm biedt benchmarks voor de doeltreffendheid van filters, net als voor hun capaciteit om vervuilende stoffen buitenshuis te zuiveren. Zo helpt hij operatoren van ventilatiesystemen en eigenaars met de keuze van filters die zijn opgewassen tegen lokale luchtvervuiling en specifieke systeemvereisten.
De ISO 10121-3-test voor de meest voorkomende verontreinigende gassen in de lucht
Het ISO 10121-3-classificatiesysteem gebruikt vier van de meest voorkomende vervuilende gassen in de buitenlucht als benchmark om vooral de efficiëntie van geactiveerde koolstoffilters te beoordelen.
- Broeikasgas.
- Opgewekt door uv-licht en verbrandingsprocessen.
- Irriteert de longen en ogen, potentieel voor luchtwegaandoeningen.
- Komt vrij na de verbranding van fossiele brandstoffen, ook industriële activiteiten.
- Beschadigt de longen en kan luchtwegaandoeningen veroorzaken.
- Een product van het verbrandingsproces.
- Draagt bij tot nevel en zure regen.
- Verhoogt de vatbaarheid voor infecties, tast de longfunctie aan en kan astma verergeren.
- Komt vrij bij verbrandingsprocessen en gevonden in bijvoorbeeld solvents en verf.
- Vertegenwoordigt vluchtige organische stoffen (VOC's) in ISO 10121-3.
- Kan acute en chronische gezondheidsproblemen veroorzaken, waaronder een verhoogd risico op kanker.
Zo werkt de classificatie van moleculaire filters volgens ISO 10121-3
De ISO 10121-3-norm biedt een systematische testprocedure voor de classificatie van verschillende lucht- en gasfilters. Het is essentieel om de volledige luchtstroom door de filter te leiden voordat de test wordt gestart, zodat er geen bypass is die de nauwkeurigheid kan beïnvloeden. De test bestaat uit het meten van de concentratie van gassen voordat ze de filter binnenkomen (stroomopwaarts) en nadat ze zijn gepasseerd (stroomafwaarts), om de filterprestaties te beoordelen.
Initiële efficiëntie van de nieuwe filter
In de eerste fase van de ISO 10121-3-testprocedure wordt de efficiëntie van de filter getest met lage concentraties testgas. Filters die onder deze minimale omstandigheden een prestatieverlies van meer dan 5% vertonen, worden automatisch uitgesloten van verdere tests, omdat een dergelijk initieel efficiëntieverlies als onvoldoende wordt beschouwd.
Classificatie van luchtfilterprestaties tijdens de werking
De tweede fase van de testprocedure is cruciaal en omvat filters die worden onderworpen aan specifieke concentraties testgas. Daarna wordt de resterende concentratie testgas stroomafwaarts van de filter gemeten. Filters worden beschouwd als 100 procent efficiënt als er geen gas wordt gedetecteerd in de luchtstroom zodra die door de filter is gegaan.
- Tijdens regelmatige testen wordt de concentratie van het testgas gemonitord tot de efficiëntie van de filter in het verwijderen van het testgas is teruggebracht tot 50 procent.
- Als de gefilterde lucht meer dan 50 procent van de initiële gasconcentratie aan het begin van de test bevat, worden er metingen uitgevoerd tot de prestaties van de filter aan 0 procent efficiëntie zitten, wat wijst op een constante gasconcentratie.
Bepaling van de prestatieklasse
Uiteindelijk worden de filterprestaties beoordeeld op basis van de hoeveelheid testgas die hij al tegenhield. Het vermogen om prestaties van hoge kwaliteit te blijven leveren, resulteert in een hogere score voor de filter binnen het ISO 10121-3-classificatiesysteem.
- HD (heavy duty): Ontworpen voor moeilijke omstandigheden met zware verontreiniging, zoals zwaar vervuilde gebieden of omgevingen waar een hoge mate van zuiverheid cruciaal is. HD-filters gaan 16 keer langer mee dan LD-filters (light duty).
- MD (medium duty): Geschikt voor gemiddelde verontreiniging, zoals in een typische stedelijke omgeving. MD-filters gaan 4 keer langer mee dan LD-filters (light duty).
- LD (light duty): Beschouwd als een instapoplossing voor lage concentraties vervuiling of occasionele vervuiling door bijvoorbeeld een bosbrand of smog.
- vLD (very light duty): Geschikt voor omgevingen met minimale prestatievereisten. Dit is een instapklasse aan 50 procent van het LD-filtervermogen.
Het testresultaat voor een specifieke filter wordt weergegeven in een vast standaardformaat, bijvoorbeeld 'Tolueen MD 90'. In dit voorbeeld begint het testresultaat met de naam van het testgas (hier tolueen), gevolgd voor de code van de prestatieklasse (MD) en tot slot de gemeten gemiddelde efficiëntie (90 percent). Deze waarde illustreert duidelijk de effectiviteit van de filter in het consistent overschrijden van de drempel van de aangeduide prestatieklasse doorheen zijn operationele levensduur.
De toepassing van de nieuwe ISO 10121-3-norm zorgt voor meer transparantie zodat klanten een geïnformeerde beslissing kunnen nemen, gebaseerd op duidelijk omschreven ISO-normen. De voordelen zijn glashelder: een grotere filterefficiëntie leidt tot een betere bescherming en dus een daling van de onderhoudskosten en de operationele kosten.
MANN+HUMMEL biedt een uitgebreid assortiment moleculaire filters speciaal ontwikkeld voor een uiteenlopende waaier aan toepassingen. We helpen u graag met het vinden van de juiste filter voor uw noden, zodat de lucht in uw gebouw schoon blijft. Neem gerust contact met ons op. Dat kan hier.
Neem contact met ons op
Bij MANN+HUMMEL zijn we er om u te helpen bij uw luchtfilterbehoeften! Of u nu vragen heeft over onze producten of op maat gemaakte oplossingen nodig heeft, er staat een deskundige team voor u klaar om u te helpen. Neem contact met ons op via e-mail of telefoon om uw wensen te bespreken, en laten we samenwerken om uw luchtkwaliteit te verbeteren. Neem vandaag nog contact met ons op en ervaar onze uitzonderlijke op uw bedrijf toegespitste service.